Amsterdam, Zuidertoren

 









  
Zoektocht naar de ware barokbeiaard 


De beiaard van de Amsterdamse zuidertoren is het eerste van de vijf instrumenten die François Hemony als stadsklokkengieter aan de stad leverde. Het instrument telde aanvankelijk 32 klokken, maar werd in 1699 uitgebreid tot 35 klokken.  

In 1959 werd het instrument door de firma Van Bergen uitgebreid en omgevormd tot een moderne beiaard van 47 klokken.  

In 1995 greep een radicale restauratie plaats die tot doel had de oorspronkelijke staat van de beiaard te reconstrueren. Het aantal klokken werd teruggebracht tot 35, de klokken werden herstemd, de moderne tuimelaarinrichting werd vervangen door het historische broeksysteem en er kwam een klavier dat een kopie was van het bewaard gebleven oorspronkelijk klavier. Deze restauratie betekende een doorbraak in het denken rond het restaureren van historische klokkenspellen. Anderzijds deed ze veel stof opwaaien in beiaardland. Het gerestaureerde instrument legt immers belangrijke beperkingen op aan de bespeler. Een groot deel van het beiaardrepertoire kan niet meer worden gespeeld en de afwijkende klaviermaten en tractuur maken van het spelen een avontuur met onzekere afloop.   

Maar stadsbeiaardier Bernard Winsemius beheerst het klokkenspel volkomen en laat elke donderdagmiddag authentieke én aantrekkelijke  17de-eeuwse klanken neerdalen over de stadsbuurt.  

terug | home