Staf Nees

  (1901-1965)

 


  Het Bronzen Hart 


Staf Nees (1901-1965) was de opvolger van Jef Denyn als stadsbeiaardier van Mechelen en directeur van de beiaardschool aldaar. Daarnaast ontplooide hij een intense muzikale activiteit als organist, koordirigent, componist en leraar aan het Lemmensinstituut. Zijn kunstenaarschap was geworteld in de Mechelse religieuze traditie van Jules Van Nuffel, Edgard Tinel, Flor Peeters en anderen. Dit resulteerde in een vruchtbare productie van cantates, oratoria en missen.  

Als beiaardier zette hij de traditie van Jef Denyn verder en verrijkte het beiaardrepertoire met bijna 50 composities, waarvan vele uitmunten in expressiviteit en uitbundige retoriek. Een aantal werken is gebaseerd op Vlaamse volksliederen. Nees zette ook andere componisten aan tot het schrijven van beiaardmuziek. Zijn speelstijl was gekenmerkt door grote zwierigheid en een ongebreidelde virtuositeit, afgewisseld met een spontane lyriek.  

Net als zijn voorganger Denyn was Staf Nees de meest gezaghebbende beiaardier van zijn tijd. Onder zijn directeurschap verwierf de beiaardschool het predikaat “koninklijk” en verkreeg ze de oefenbeiaard in het torentje van Hof van Busleyden. De werking van de Mechelse beiaardschool verhoogde echter de kwaliteit van beiaarden en spelers op andere plaatsen, waardoor de natuurlijk overwicht van Mechelen als beiaardcentrum geleidelijk afnam. Staf Nees was een eerder behoudend musicus, wat verklaart dat na de Tweede Wereldoorlog de meest vernieuwende impulsen uit het buitenland kwamen.  

Het oratorium “Het bronzen hart” van Gaston Feremans, dat een lofzang is op de Sint-Romboutstoren en zijn beiaard, is aan Staf Nees opgedragen.  

Vic Nees, jarenlang dirigent van het koor van de openbare omroep en componist van hoogstaande koormuziek, is een zoon van Staf Nees.

terug | home