Carillon

Jules De Corte

In de oude toren zingt het carillon
van alle dagen regen, van alle dagen zon,
van addertjes in het gras, van bloempjes in de weide
zoals het altijd was, en blijven zal door alle tijden.

In de oude toren zingt het carillon
soms moet ik even zoeken hoe het wijsje ook weer begon
van pijn, die nooit genas, van komen en van scheiden
zoals het altijd was en blijven zal door alle tijden.

In de oude toren zingt het carillon
ik wou dat ik zijn liedje altijd verder zingen kon
van goud dat werd tot as, van God die alles leidde
zoals het altijd was en blijven zal door alle tijden.

 
Toelichting
 

Jules De Corte was een van Nederlands bekendste kleinkunstenaars. Zichzelf aan de piano begeleidend zong de blinde bard liedjes over de grote, maar vooral over de kleine dingen van het leven. Milde ironie, zachte humor en een lichte weemoed zaten in elke versregel verscholen.   

In het liedje Carillon evoceert De Corte op onnavolgbare wijze de dualiteit van de beiaard. Beiaardmuziek is immers doordeweeks en transcendent tegelijkertijd. Vooral het weerkerend eindvers "Zoals het altijd was en blijven zal door alle tijden" is sterk. Het raakt de essentie van beiaardmuziek aan : de beiaard geeft de luisteraar een tijdsbesef en helpt hem de egocentrische sfeer van het nu te overstijgen. 

Kortom, een lied met een hoog potisch gehalte.

terug | home