Misono
 

 

 

 







Meesterwerk van Pei  

 

In 1984 zette de beiaardcultuur voet aan de grond in Japan. Vlaanderen schonk toen aan de stad Osaka een rijdende beiaard. Sindsdien werden in Japan verschillende beiaarden geïnstalleerd.  

In de dennenbossen van Misono, in de streek van Shiga,  bevindt zich een shintoïstisch heiligdom dat in 1983 gebouwd werd door Minoru Yamasaki, de architect van de WTC-torens in New York. De volgelingen van de sekte plegen zich ritueel te reinigen aan het water van een miraculeuze bron. De sekte hecht veel belang aan de schoonheid van de natuur, de kunst en de architectuur.  

Op vraag van de leidster van de beweging, Kaishu Koyama, ontwierp de Chinees-Amerikaanse architect I.M. Pei – de man van de piramide van het Louvre – een beiaardtoren voor het heiligdom. Voor de vormgeving inspireerde Pei zich op de bachi, een soort plectrum waarmee Japanse tokkelinstrumenten worden bespeeld. De toren is opgetrokken uit wit graniet van Vermont en is 60 meter hoog. Aan de basis is hij slechts 7 meter breed en hij loopt aan de top uit tot 18 meter. Aan de top is hij slechts 60 cm dik. De vorm ligt helemaal in het verlengde van het mystieke karakter van de plek. 

De beiaard van 50 klokken werd gegoten door de Nederlandse gieterij Koninklijke Eijsbouts. Het instrument werd ingehuldigd in 1990.                    

Het instrument wordt bespeeld door enkele volgelingen die een beiaardopleiding kregen aan de Nederlandse beiaardschool van Amersfoort. Door de volgelingen van de sekte wordt de beiaard “Vreugde der engelen” genoemd. De “hemelse” muziek uit de toren van Pei is inderdaad een logisch onderdeel in het shintoïstische streven naar zuiverheid, schoonheid en mystiek. 
 

 terug | home